Jaguar XJ

Er zijn maar bar weinig auto's die zonder al te grote veranderingen al decennialang in productie zijn. De Porsche 911 is er een van, alsmede de Land Rover Defender, maar Jaguars XJ mag in dat licht ook niet vergeten worden. Het model werd in 1968 voor het eerst getoond als XJ6 en vormde een grote verandering ten opzichte van de Mk2 en de S-type die hij opvolgde. Het enige dat hij er eigenlijk nog mee gemeen had, was de zescilinder lijnmotor die onder de motorkap te vinden was, al was ook deze flink gemoderniseerd.

Voor het eerst was deze motor met een inhoud van 2.792 cc leverbaar, al vertoonde dat blok vanaf het begin de nodige kuren. De 4.235 cc-versie had zich al eerder bewezen in de Jaguar 420 en 420 G en die versie verkocht ook aanmerkelijk beter. Er waren vanaf 1972 ook Daimler-versies, maar die verschilden eigenlijk niet zo gek veel van de Jags op een luxer interieur, wat emblemen en natuurlijk de geribbelde grille na. Vanaf '72 waren er trouwens ook een Jaguar XJ12 en een Daimler Double Six - beide met een twaalfcilinder motor in het vooronder. Die motor bestond in feite uit twee zessen-in-lijn die aan elkaar waren gesmeed. Samen waren ze goed voor een inhoud van 5.343 cc en een vermogen van 253 pk bij 6.000 toeren. Natuurlijk kenmerkte een brandstofverbruik om bang van te worden hem, maar het reed wel voortreffelijk. De productie-aantallen zagen er na vier jaar als volgt uit: Jaguar XJ6 2.8 - 19.322; Jaguar XJ6 4.2 - 59.951, Jaguar XJ12 - 3.228; Daimler Sovereign - 15.141; Daimler Double Six - 885. De laatste werd trouwens tot 1973 gebouwd. Tegen die tijd was er van de Jaguar XJ al een opvolger verschenen.

XJ Series II

Nadat Jaguar van 1968 tot 1972 bijna 100.000 exemplaren van de XJ aan de man heeft gebracht, is het succes van deze auto wel duidelijk. Daarom is het zaak dat de opvolger er niet al te veel afwijkt en dat doet hij dan ook niet. De voornaamste verschillen met de Series I zitten in de neus van de auto. De grille op de eerste plaats, is lager en heeft een dikkere verchroomde omlijsting; de bumper is hoger gemonteerd, direct onder de dubbele ronde koplampen en de richtingaanwijzers zitten nu onder in plaats van boven die voorbumper. Binnenin verschilt vooral het dashboard. De instrumenten daarin zijn nu gerangschikt voor de neus van de bestuurder, in plaats van over de hele breedte van het interieur. Niet mooier, wel praktischer.

Er was een 3,4- en een 4,2-versie waarvan de eerste 160 pk leverde; de tweede 172. Net als bij de Series I, is de zwaardere versie nu ook weer veel populairder. Er komt ook weer een XJ12-versie met een wat langere wielbasis en 5,3-liter V12, die bestaat uit twee aan elkaar gesmede zescilinders in lijn. Het allermooist zijn de coupé-versies die vanaf 1975 in de prijslijsten staan: de Jaguar XJ6 C en XJ12 C. Ze werden gekenmerkt door het gebrek aan een b-stijl en hedden een dak dat met vinyl was overtrokken. Van de Coupés werden tussen 1973 en 1979 precies 8.342 stuks verkocht; van de gewone XJ6 en XJ12 samen 93.121. Er zijn natuurlijk ook weer Daimler-varianten. Goed voor 21.120 stuks.